Beschuit bij het ontbijt
Het land waar niemand zich laat gaan
Behalve als we winnen
Dan breekt acuut de passie los

Dan blijft geen mens meer binnen
Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn

Lunch een broodje kaas is
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.

Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het redden van brandwond-patienten.

Hoge heren die het met mij wel een gepast lied vonden, die bijgedragen hebben aan de lijn
Om minder lustobject te zijn
Men heeft een rookbom onder het jekje
Men toont een spandoek