Dat was een hele toestand, want ik ben
Op straat of op het strand
Beschuit bij het ontbijt
Het land vol groepen van protest

Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn
Lunch een broodje kaas is
Het land vol van verdraagzaamheid

Alleen niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.

Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het noorden tot het waar geworden is
En als die engerds het dan weer proberen,
Dan zal een afgehakte hand het wel afleren.

Bespaar me je gelul over mensenrechten,
Want jullie vechten meer voor ze.
Dit is geen plaats meer voor ze.
Dit is geen sprake van