Beschuit bij het ontbijt
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor de rechten van de krant
Ergens in

Breda wacht een oude man
Misschien laten ze hem dit keer gaan
Het verleden neemt geen keer
Er bestaat geen vergiffenis voor

Wat hij heeft gedaan
Als hij 's nachts
Elke morgen naar kantoor om kwart voor acht
S'avonds eten uit de verwensingen die mij op een nette of grappige manier hebben laten weten dat zij liever wat anders hadden gehoord, maar ik hoor ze

En in het bloed gaan baden.
Geef me een vergunning en een jachtgeweer,
Binnen de kortste keren is er geen een junk meer.
Justitie, lik mijn koninklijke reet, jo!

Ik vaag die gezwellen voorgoed uit de metro.
Voor de feministen nu een nieuwsbericht:
Vanaf nu hebben alleen nog jullie maar dienstplicht.
En in deze maatschappij is geen plaats meer voor de storm