Ik hou van holland aan het dorp de plaats van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de krant
Ergens in

Breda wacht een oude vrouw
Naast haar op de duur een sleur
En wijst hij je dan alleen
Vrienden zeggen me je komt er wel doorheen

Sinds je weg ging
Weet ik niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven

Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het noorden tot het zuiden
Laat men die klok op zondag luiden

Dat is nu net het verschil
Het word hoog tijd dat ik met jou een hartig woordje spreek aaah
Als ik een sterke koning ben
Of je nu naar links kijkt, aah, of een stap naar rechts gaat, nee