De hond een brok tataar
Mijn god was jij hier maar
Want alleen is maar alleen
Soms vertel ik het de mensen om me heen

Waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet

Roept toch steeds weer
Willempie hoor je overal
Willempie is een prima vent
Die van de zweep het klappen kent

Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang

En dan klinkt het keer op keer
Morgen begint het lieve leven weer
Willempie hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.