Ergens iets om geeft
Want waar je gek op bent
Kastijd je
En wat je niet bevalt bestrijd je

Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen op het station
Ze werd gered door een wonder

Uit de kampen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang

Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen
Soms vertel ik het de mensen thuis,

Verliezen als boete hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het redden van brandwond-patienten.
Hoge heren die het onderspit delft