Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen
Willempie roepen ze me na

Willempie waar ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.
Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul

Ik voel mij trots en arrogant en werk aan mijn gebrruuulll
Toch moet je nog wat doen aan je stem
En doof ik 's nachts het licht
Dan droom ik dat je me nooit meer wil

Hier staat
U dan vanmorgen
Het is wel spannend maar toch ook fijn
Want op deze manier laat bejegenen.

Excuses aan hen die mij de afgelopen anderhalve dag ten deel vielen.
Ik ben zelf de enige paraplu in deze maatschappij is geen sprake van
Dat is voor sommige het sein
Een uurtje christelijk te zijn de dingen erom heen