Koningslied #6358
Daar sta je dan de deur
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen
Soms vertel ik het de mensen om me heen
Waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie '
K weet nog goed dat ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de lucht
De nacht begint
Dan maakt een donderslag, de hemel aan het dorp de plaats van haar familie op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het strand
Beschuit bij het ontbijt
Het land waar niemand zich laat gaan
Behalve als we winnen