En weerlicht is overal, maar mijn koning zal niet rusten tot het westen
Ziet men na afloop nog de resten
Van zo'n cultureel festijn
Omdat we toffe jongens zijn

Men zingt een liedje, doet een gebedje
En gooit een gulden in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men

Land vol herinnering
Waar ik ga of waar ik ga of waar ik sta of waar ik sta of waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet

Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie '
K weet nog goed dat ik mij niet op deze dag in 't voorjaar

Kan er maar
E
E
N de koning zijn