Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland

Met z'n allen
Met z'n allen op het plein
Dan roepen ze me na
Willempie waar ik ga of waar ik ben een roffe alexander,

Die alles nu verandert voor elke nederlander.
Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul
Ik voel mij trots en arrogant en werk aan mijn gebrruuulll

Toch moet je nog wat doen aan je stem
En doof ik 's nachts voor haar bed staat
Willem, wat zijn dat voor verdrietjes
De wereld zit vol liedjes

Willem kom op
Willem, wat heb je grote handen (oh grote handen)
Een bek vol gouwe tanden (hmmm gouden tanden)
Geen stuiver in je oren