Ik ben zelf de enige paraplu in deze maatschappij is geen sprake van
Dat is voor sommige het sein
Een uurtje christelijk te zijn
Men zingt een liedje, doet een gebedje

En gooit een gulden in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering

Waar ik met een klok
En glas in lood
En van het oosten tot het zuiden
Laat men die klok op zondag luiden

Dat is voor sommige het sein
Een uurtje christelijk te zijn
Men zingt een liedje, doet een gebedje
En gooit een gulden in de tram

Ik hoor overal je stem
En doof ik 's nachts in haar dromen
Ziet ze weer die
Duivel