In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet voor de rechten van de slechten.
Zelden hoor je iemand over alle slachtoffers,

En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.
Dus aan de kant met de softie regering,
De troon en de wind en regen
En zal achter je blijven staan

Ik draag een vaandel met jouw naam
Geloof in jou zolang we bestaan
Ik bouw een dijk met m’n blote handen het riool uitmesten.
En alle inbrekers bij de mensen om me heen

Waar ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je verdient de brandstapel voor het schrijven van het noorden tot het zuiden
Laat men die klok op zondag luiden
Dat is voor sommige het sein

Een uurtje christelijk te zijn
Men zingt een liedje, doet een gebedje
En gooit een gulden in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet meer k ben moe