K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik ben
Op straat of in de lucht
De nacht begint

Dan maakt een donderslag, de hemel aan het dorp de plaats van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd

Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed

Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen

Ik kan niet leven met die stilte om me heen
Waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet