Dan roepen ze me na
Willempie waar ik ben
Op straat of op het station
Ze werd gered door een wonder

Uit de kampen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang

Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan klinkt het keer op keer
Morgen begint het lieve leven weer
Willempie hoor je iemand over alle slachtoffers,

En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.
Dus aan de kant met de waterpomptang
Want
Willem is niet bang

Je hoeft het maar te vragen
Dan staat-ie al te zagen
Te potteren en te boren
De gaatjes in je zak (geen muntje meer op zak)