Ook met hem wordt het leven op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf

In een taal die ik ken
Wacht maar tot je in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men

Land vol herinnering
Waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet

Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie '
K weet nog goed dat ik met jou op weg ben

En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de nacht
Ik wijs je de haven in de kosters
Nieuwe petje
Men krijgt de zegen, kan er weer tegen