En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de lucht
De nacht begint
Dan maakt een donderslag, de hemel aan het zeetje...
In het park zit een oude man

Misschien laten ze hem dit keer gaan
Het verleden neemt geen keer
Er bestaat geen vergiffenis voor
Wat hij heeft gedaan

Als hij 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet voor ded helft,

En jij bent degene die het milieu verpesten,
Moeten met de softie regering,
De troon en de wind en regen
En zal achter je blijven staan

Ik draag een vaandel met jouw naam
Geloof in jou zolang we bestaan
Ik bouw een dijk met m’n blote handen
En hou het water bij jou vandaan