Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand

Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n hacheetje, met z'n wwtje, en z'n prive, z'n ikv z'n domineetje
Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje
Ik hou van holland aan het zeetje...

In het park zit een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen

Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet voor de storm
Hou je veilig zo lang als ik dat zeg dan,
Niemand zegt laat dat, kijk je besteft gewoon niet

Niemand zegt doe dit, en als ik leef
Een strijd, twee levens
We staan voor elkaar, niet te breken
Een vlag, twee leeuwen