Ze denkt aan het dorp de plaats van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd

Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de slechten.
Zelden hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.

Fok dat gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.

Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul
Ik voel nu wel dat je naast me licht
Oke je bent nu vrij

Maar ben je nou beginnen
Ik zou maar wat verzinnen
Ouwe zak tabak
Yeah, stap maar in je zak (geen ene munt op zak)