Willem met de blote handen
En hou het water bij jou vandaan
Laat me weten wat je droomt
Waar je hart zo naar verlangt

Ik zal waken als jij denkt
Niemand zegt doe dit, en als ik leef
Een strijd, twee levens
We staan voor elkaar, niet te breken

Een vlag, twee leeuwen
Met elkaar in de nacht
Ik wijs je de haven in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet voor zulke mafkezen,

Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huis.
Met de hele bevolking zo denkt?

Er moet nog heel wat gebeuren voor ik rustig slaap,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat ik geboren ben, 't is jaren terug