De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken

Wacht maar tot je in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet versta
Ik kom uit
Polen zegt ze

Als ik een sterke koning ben hoef ik van jou geen zedenpreek
Als dat nog monarchie ook heet dan stap ik heden op
Pak m'n biezen weg in afrika geef een ander maar die job
Aah dat joch is de brutaalste die ik niet voor zulke mafkezen,

Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,

Ter wille van het slechtste nummer ooit en het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben
Op straat of op het strand
Beschuit bij het ontbijt
Het land van nuchterheid