Koning, koning willem, aan het huilen
En weerlicht is overal, maar mijn koning zal niet rusten tot het zuiden
Laat men die klok op zondag luiden
Dat is voor sommige het sein

Een uurtje christelijk te zijn de dingen erom heen
En van het redden van brandwond-patienten.
Hoge heren die het flikt, hoy
Me broer dat is een raar geval 'k

Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen
Willempie roepen ze me na

Willempie waar ik sta of waar ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de zon en de regen
Zij aan zij, borst vooruit

Trots als een pauw, dit is ons geluid
En hoe klein we ook zijn
Onze daden zijn groot
Gaan niet onderuit