Ik kan niet leven met die stilte om me heen
Waar ik ga of waar ik sta of waar ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de muur

En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik ga of waar ik ben

Op straat of op het bekje
Het heet hier holland
En ik kanker er zo vaak in je oren
Als je maar kikt

Als je maar stil
Ik voel nu wel dat je alles zult geven
Iedere stap die je zette die leidde naar hier
En kijk om je voor te bereiden

Daar is het dan weer proberen,
Dan zal een afgehakte hand het wel afleren.
Bespaar me je gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat de koning altijd bovenaan staat, nog niet,