Ik leef niet meer k ben moe
Maar wat doet het er nog toe
Ik slaap haast niet meer wat ik graag wil, ooh daar is
Willem met de waterpomptang

Want
Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen
Dan staat-ie al te vlug

En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.

Want ik heb een antwoord op elk probleem
Dus alle softies vinden mij meteen extreem.
Ze zeggen je moet luisteren maar ik hoor ze
En in het bloed gaan baden.

Geef me een vergunning en een jachtgeweer,
Binnen de kortste keren is er geen een junk meer.
Justitie, lik mijn koninklijke reet, jo!
Ik vaag die gezwellen voorgoed uit de metro.