De hond een brok tataar
Mijn god was jij hier maar
Want alleen is maar alleen
Ik kan niet leven met die stilte om me heen

Waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet

Roept toch steeds weer
Willempie hoor je overal
Willempie is een raar geval 'k
Geloof dat niemand weet

Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen
Willempie roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn

Daar sta je dan
Ieder mens heeft een rookbom onder het jekje
Men toont een spandoek
Met een licht facistisch trekje