Ieder mens heeft een rookbom onder het jekje
Men toont een spandoek
Met een licht facistisch trekje
Men sloopt een treintje

Gewoon een geintje
En slaat elkander op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug

Ze nam afscheid van haar familie op het plein
Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan de deur

En dan klinkt het keer op keer
Morgen begint het lieve leven weer
Willempie '
K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug

Dat was een hele toestand, want ik was niet al te zagen
Te potteren en te boren
De gaatjes in je zak (geen muntje meer op zak)
Hup, daar is t dan