Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon

Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het plein
Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn

Daar sta je dan de deur
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen
Ik kan niet leven met die stilte om me heen

Kom terug voordat m'n wereld is vergaan
Ik smeek je kijk me aan
Wat heb ik je baken in de nacht
Ik wijs je de haven in de dalles

Roep
Willem, hij kan alles
Want
Willem weet van wanten