Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het plein
Dan roepen ze me na
Willempie waar ik ben

Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de nacht
Ik wijs je de haven in de duisternis
Ik zal strijden als een pauw, dit is ons geluid

En hoe klein we ook zijn
Onze daden zijn groot
Gaan niet onderuit
Voor jou, mijn kind

Voor m’n pa, voor m’n ma
Loop voor jou door de wind en regen
En zal achter je blijven staan
Ik bescherm je tegen alles wat komt

Ik zal niet rusten tot het zuiden
Laat men die klok op zondag luiden
Dat is nu net het verschil
Het word hoog tijd dat de doodstraf weer gewoon wordt.