Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n hacheetje, met z'n wwtje, en z'n prive, z'n ikv z'n domineetje
Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje
Ik hou van holland aan het zeetje...

In het park zit een jongeman
Hij leest de koppen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed

Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen

Soms vertel ik het de mensen thuis,
Verliezen als boete hun eigen huis.
Met de hele bevolking zo denkt?
Er moet nog heel wat gebeuren voor ik rustig slaap,

En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.
Dus aan de kant met de softie regering,
De troon en de wind
Zal ik met een boog uit het land.