Ter wille van het oosten tot het waar geworden is
En als je
Ergens iets om geeft
Want waar je gek op bent

Kastijd je
En wat je niet de wetten voor
Die laat je in hun waarde 15
Miljoen mensen

Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland

Met z'n allen op het strand
Beschuit bij het ontbijt
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor zulke mafkezen,

Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,