Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet de wetten voor
Die laat je in hun waarde

Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor de rechten van de krant
Ergens in
Breda wacht een oude man

Misschien laten ze hem dit keer gaan
Het verleden neemt geen keer
Er bestaat geen vergiffenis voor
Wat hij heeft gedaan

Als hij 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken

Wacht maar af totdat ik koning ben!
Waarschuwing: hoe harder onze samenleving wordt,
Hoe harder de maatregelen moeten worden.
De nu volgende tekst wordt vandaag nog als te extreem beschouwd,