Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang

En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen
Ik kan niet leven met die stilte om me heen
Waar ik ga of waar ik ben

Op straat of in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering

Waar ik ga of waar ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.
Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul

Ik voel mij trots en arrogant en werk aan mijn gebrruuulll
Toch moet je nog wat doen aan je stem
En doof ik 's nachts in haar dromen
Ziet ze weer die