Koningslied #4899
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van nuchterheid
Met z'n hacheetje, met z'n wwtje, en z'n prive, z'n ikv z'n domineetje
Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje
Ik hou van holland aan het dorp de plaats van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het bekje
Het heet hier holland
En ik kanker er zo vaak in je zak (geen muntje meer op zak)
Hup, daar is t dan
De dag die je zette die leidde naar hier
En kijk om je voor de rechten van de
Duitsers
Maar 's nachts in haar dromen
Ziet ze weer die
Duivel
Maar daar kan
Holland niets aan doen