Daar sta je dan de deur
En dan klinkt het keer op keer
Morgen begint het lieve leven weer
Willempie '

K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik was niet al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik

In heel het land van nuchterheid
Met z'n allen op het strand
Beschuit bij het ontbijt
Het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben

Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de zon en de wind
Zal ik naast je blijven staan
Ik draag een vaandel met jouw naam

Geloof in jou zolang we bestaan
Ik bouw een dijk met m’n blote handen
En hou het water bij jou vandaan
Laat me weten wat je droomt