Ik kan niet leven met die stilte om me heen
Kom terug voordat m'n wereld is vergaan
Ik smeek je kijk me aan
Wat heb ik je baken in de straat of in de lucht

De nacht begint
Dan maakt een donderslag, de hemel aan het zeetje...
In het park zit een jongeman
Hij leest de koppen van de krant

Ergens in
Breda wacht een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar tot je in de straat of op het plein

Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan
Ieder mens heeft een taak in dit leven