Laat me weten wat je niet de wetten voor
Die laat je in hun waarde 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde

Die schrijf je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen op het plein

Dan roepen ze me na
Willempie waar ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.
Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar

Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul
Ik voel nu wel dat je naast me licht
Oke je bent nu vrij
Maar ben je weer bezopen

En heb je grote handen (oh grote handen)
Een bek vol gouwe tanden (hmmm gouden tanden)
Geen stuiver in je zak (geen muntje meer op zak)
Willem, wat zijn dat voor verdrietjes