Land vol herinnering
Waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet

Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie '
K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug

Dat was een hele toestand, want ik was niet al te zagen
Te potteren en te boren
De gaatjes in je oren
Als je maar kikt 't

Is
Willem die het flikt, hoy
Me broer dat is een prima vent
Die van de

Duitsers
Maar 's nachts voor haar bed staat
Willem, wat heb je grote handen (oh grote handen)
Een bek vol gouwe tanden (maar dan ga ik verder lopen)