Die moeten niet 't keurslijf in
Die laat je in hun waarde 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde

Die schrijf je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen op het station

Ze werd gered door een wonder
Uit de kampen van de
Duitsers
Maar 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben!

Wacht maar af totdat ik koning ben!!
Je hebt nog een lange weg te gaan jonge man als jij slaapt
Ik behoed je voor de hele bevolking zo denkt?
Er moet nog heel wat gebeuren voor ik rustig slaap,