Een zoon die noemt z'n vader
Piet
Een fiets staat nergens veilig 15
Miljoen mensen

Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland

Met z'n allen op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het plein

Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan de deur en dan sta jij alleen. want alleen is maar alleen soms vertel ik het de mensen om me heen waar ik sta of waar ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken

Maar als ze mij zien lopen in de kosters
Nieuwe petje
Men krijgt de zegen, kan er weer tegen
Het is een prima vent