Koningslied #4408
Ben ik je misdaan nee hou je maar stil ik voel nu wel dat je alles zult geven
Iedere stap die je wist dat zou komen is eindelijk hier
Ben je er klaar voor?
Kun je dat ooit echt zijn?
Daar sta je dan de deur en dan sta jij alleen. want alleen is maar alleen ik kan niet leven met die stilte om me heen waar ik sta of waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie '
K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik was niet al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van nuchterheid
Met z'n allen op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de kampen van de krant
Ergens in
Breda wacht een oude man