In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar tot je in hun waarde

Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor ded helft,
En jij bent degene die het flikt, hoy
Me broer dat is een ritueel verzetje

Het heet hier holland
En ik kanker er zo vaak op
Nou ja, wat wil je als je ooit je weg ging weet ik niet voor de hele teringzooi d'r op en d'r aan,
En komen van vooraf aan op straat of op het plein

Dan roepen ze me na
Willempie waar ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de kosters

Nieuwe petje
Men krijgt de zegen, kan er weer tegen
Het is een prima vent
Die van de krant