Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het redden van brandwond-patienten.

Hoge heren die het flikt, hoy
Zit er iemand in de dalles
Roep
Willem, hij kan alles

Want
Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen
Dan staat-ie al te vlug

En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben op straat te staan.
En als je ooit je weg verliest

Ben ik je baken in de duisternis
Ik zal niet rusten tot het westen
Ziet men na afloop nog de resten
Van zo'n cultureel festijn