Daar is het dan
Je zag dit moment al zo vaak in je zak (geen muntje meer op zak)
Hup, daar is
Willem met de blote handen

En hou het water bij jou vandaan
Laat me weten wat je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland

Met z'n allen op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd

Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de slechten.
Zelden hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.

Fok dat gelul over mensenrechten,
Want jullie vechten meer voor ze.
Dit is geen plaats meer voor de storm
Hou je veilig zo lang als ik leef