In het park zit een jongeman
Hij leest de koppen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed

Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan klinkt het keer op keer
Morgen begint het lieve leven weer

Willempie hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat ik met jou op weg ben

En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering

Waar ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de kosters
Nieuwe petje
Men krijgt de zegen, kan er weer tegen