Als hij 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken

Wacht maar tot je in hun waarde 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet de wetten voor

Die laat je in hun waarde
Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn

Lunch een broodje kaas is
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor ded helft,
En jij bent degene die het flikt, hoy

Me broer dat is een raar geval 'k
Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen