Het is een prima vent
Die van de krant
Ergens in
Breda wacht een oude man

Misschien laten ze hem dit keer gaan
Het verleden neemt geen keer
Er bestaat geen vergiffenis voor
Wat hij heeft gedaan

Als hij 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken

Wacht maar af totdat ik koning ben!
Wacht maar tot je in hun waarde 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde

Die moeten niet 't keurslijf in
Die laat je in hun waarde
Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is