Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan klinkt het keer op keer
Morgen begint het lieve leven weer

Willempie hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.
Dus aan de kant met de waterpomptang
Want

Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen
Dan staat-ie al te zagen
Te potteren en te boren

De gaatjes in je zak
Willem, wat heb je geen idee, neeheeaa
Willem, wat wou je nou echt zoveel vrijer dan bij mij ook met hem wordt het leven op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet versta
Ik kom uit