Die schrijf je niet de wetten voor
Die laat je in hun waarde
Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is

Gordijnen altijd open zijn
Lunch een broodje kaas is
Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is

Gordijnen altijd open zijn
Lunch een broodje kaas is
Het land waar niemand zich laat gaan
Behalve als we winnen

Dan breekt acuut de passie los
Dan blijft geen mens meer binnen
Het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken

Maar als ze mij zien lopen in de duisternis
Ik zal waken als jij denkt
Niemand zegt doe dit, en als ik leef
Een strijd, twee levens