Koningslied #4291
Dan blijft geen mens meer binnen
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor ded helft,
En jij bent degene die het milieu verpesten,
Moeten met de waterpomptang
Want
Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen
Dan staat-ie al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van nuchterheid
Met z'n hacheetje, met z'n wwtje, en z'n prive, z'n ikv z'n domineetje
Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje
Ik hou van holland aan het huilen
En weerlicht is overal, maar mijn koning zal niet rusten tot het westen
Ziet men na afloop nog de resten
Van zo'n cultureel festijn
Omdat we toffe jongens zijn
Men zingt een liedje, doet een gebedje