Me broer dat is een raar geval 'k
Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen

Willempie roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan alleen vrienden zeggen me je gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat ik met een klok

En glas in lood
En van het noorden tot het zuiden
Laat men die klok op zondag luiden
Dat is nu net het verschil

Het word hoog tijd dat ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de straat of op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug

Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met