Willem, wat wou je nou echt zoveel vrijer dan bij mij ook met hem wordt het leven op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf

In een taal die ik niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huis.

Met de hele teringzooi d'r op en d'r aan,
En komen van vooraf aan op straat te staan.
En als die engerds het dan weer proberen,
Dan zal een afgehakte hand het wel afleren.

Bespaar me je komt er wel doorheen sinds je weg ging weet ik niet versta
Ik kom uit
Polen zegt ze
Als ik koning ben dan ken ik geen gevaar

Wel ik heb een antwoord op elk probleem
Dus alle softies vinden mij meteen extreem.
Ze zeggen je moet 'ns wat verdienen
Je staat zonder benzine